Hieronder leest u toespraak van onze burgemeester Alexandra Thienpont n.a.v. de 11 novemberviering van 2020.

Het is 11 november vandaag. Vandaag, honderd en twee jaar geleden om 11u zwegen de wapens na vier jaar strijden. Het einde van een bittere strijd.

Deze wapenstilstand geeft een gezicht aan iedereen die geleden heeft tijdens oorlogen of conflicten, aan iedereen die onderdrukt werd. Deze dag is een spiegel waarin we elke dag van het jaar moeten kijken én moeten beseffen hoe belangrijk vrede voor ons is.

Deze 11-november-toespraak is in veel opzichten bijzonder. Door de coronacrisis herdenken we wapenstilstand voor de eerste keer niet ‘live’ of omringd door oud-strijders .En meer dan ooit, beseffen we vandaag én alle dagen van het jaar hoe belangrijk hoop, respect en verbondenheid zijn.

Sinds de Tweede Wereldoorlog leven we hier in België en bij uitbreiding in Europa samen zonder grote conflicten. We hebben geleerd uit de fouten die we in het verleden maakten. Al 75 jaar lang. Maar sommige mensen lijken de geschiedenis te vergeten. Sommige mensen zijn vergeten welke offers hun grootouders of overgrootouders gebracht hebben tijdens de oorlogen.

Zij gaan mee in het polariserend verhaal dat sommige leiders brengen. Leiders die zichzelf stoer op de borst kloppen. Leiders die de schuld van alle problemen bij anderen leggen, het liefst bij zwakkeren of groepen van mensen die al gediscrimineerd worden.

Ook bij de coronacrisis zochten sommigen een zwart schaap. Want de schuld op iemand anders steken, zorgt ervoor dat je de aandacht afleidt van je eigen onkunde. Gelukkig zag ik de voorbije maanden vaak het omgekeerde. Mensen die zorgen voor elkaar, voor familie en buren. Heel wat vrijwilligers bieden spontaan hun hulp aan om mee te zorgen voor de meest kwetsbare inwoners.

In onze scholen nemen de kinderen van het zesde leerjaar elk jaar deel aan een tekenwedstrijd rond het thema ‘vrede’. Ze leren over de oorlogen en hoe die ontstonden. Het is belangrijk dat we de link tussen wat honderd jaar geleden of tachtig jaar geleden gebeurde en het heden. Het is belangrijk om vast te houden aan deze waarden.

Ik wil, met het volledige bestuur en onze medewerkers,  het goede voorbeeld geven om samen aan een respectvol Kortenberg te bouwen. Wanneer iedereen zich gerespecteerd en veilig voelt, is er geen reden tot afgunst of voor angst. Dan kunnen we elkaar vertrouwen en waarderen. Dan voelt iedereen zicht veilig in zijn huis, zijn gemeente. Laten we dit met z’n allen realiseren en liefst élke dag van het jaar. Laten we allen  nu voldoende strijdvaardig zijn om ook het licht aan het einde van deze coronatunnel te zien, net zoals meer dan honderd  jaar geleden.